Feeds:
Berichten
Reacties

722 dagen

722 dagen. Precies. Niet korter en ook niet langer geleden heb ik voor ‘t laatst iets op dit blog geschreven.

En ‘t lijkt als gisteren.

Wat gaat de tijd snel en ongemerkt voorbij. Je zou denken, na 722 dagen valt er een hoop te schrijven. Valt dat even tegen. Hou ‘t dus voorlopig even hier bij :-p

At the window

Prachtige tekst. De tekst is een vertaling van het lied ‘À Janela’ van Fernando Lameirinhas (album o Destino).

At the Window

At the window, my mother at the window,

She looks so sad,

As always, lately.

An alley, leaning out of the window,

Watching her world go by,

Down the street in front.

And if she, with her tired eyes,

Sees me arriving on the other side,

She is pleased and smiles at me.

Because, biding her time, waiting for time to go by,

Between four walls within

a sad, lonely, sad space.. at the window.

At the window, sometimes I sit with her,

And she loves to tell me

Things about her and other people.

Like her, behind a window,

With the morning coffee,

Waiting for night to arrive.

Not only for her, but for everyone like her,

Who await friendship in their loneliness,

As time goes by.

And when I grow old,

At my window,

I will remember my mother.

At the window, for all of us awaits a window.

The loneliness of a window,

A window.

Mislukte pizza

Ik kan prima koken. Heb zelfs een kookblog. Mijn diepvriespizza is mislukt.

Haha! Klasse! Wat een prestatie! Lekker wassie wel.

mislukte pizza

En moeite met het kiezen van het moment? Dat is vanaf nu verleden tijd.

Runpee.com beschrijft wat het juiste moment tijdens de film is om te gaan.

Hoe bedoel je vrije tijd😉

Koning van het graniet

Net terug van vakantie. Heerlijk! Waarheen? Waar anders heen dan Portugal.

In portugal zag ik een aflevering van de Tros ‘Ik vertrek’. Van dit soort afleveringen krijg ik altijd jeuk, jeuk om hetzelfde te doen en natuurlijk de volle overtuiging dat ik het beter kan. Want volgens mij worden ze er op geselecteerd om gefilmd te mogen worden. Zo lijkt het een vereiste te zijn om:

  • geen ondernemersevaring te hebben
  • minimaal een kind mee te sleuren
  • geen enkele aandacht voorafgaand te besteden aan het leren van de taal
  • geen aandacht vooraf te besteden aan de papieren die je nodig hebt
  • en gewoon te gaan met de banaan, zelfs als je je huis nog niet hebt verkocht en eigenlijk nul buffer hebt opgebouwd qua geld. Want sparen? Hoezo zou je dat doen.

Tenenkrommend toch eigenlijk dit soort programma’s. Maar toch. Het zet je (mij in elk geval) wel aan het denken.

De aanstaande koning van het graniet (waar deze aflevering over ging, rei do granito) had wel een idee/droom en ging dat achterna: “Als het mislukt heb ik geen huis meer, geen geld meer, hebben m’n kinderen een leerachterstand en heb ik schulden bij mijn familie en mijn vrienden. Maar dan nog. Ik ben dan een illusie armer en een ervaring rijker. De rest komt nog wel” En sjah.. eigenlijk heeft hij gelijk ook. Alhoewel… ik toch iets te veel hersens heb om er zo kamikaze in te stappen, begint het na iedere vakantie toch wel te kriebelen.

“Norway douze points” –> en terecht. Sinds afgelopen donderdag heb ik dat liedje al in m’n hoofd. Knap hoor, na één keer luisteren. (van dat liedje, natuurlijk niet van mij)

Wat vond jij er van? En vond jij de toppers ook zo slecht?

Hint

Vandaag in veel te dure schoenenwinkel. Telefoon van mevrouw (of nou ja mevrouw, ze was mijn leeftijd.. meisje dus ;-)) gaat: tune van SEX in the CITY. Dat is DE hint –> wegwezen.

(ben ontkomen aan het kopen van UGGly’s (met 40% korting dat dan weer wel))

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.