Ben vandaag naar de kapper geweest en ik heb een lok. Geen hele grote, maar een beschaafde lok die naar links valt.
Ik vind het gewroet aan mijn hoofd altijd wel fijn, maar ben nooit zo van de kapperpraat. ‘Ga je nog op vakantie’, ‘wat doe je voor werk’, ”bla bla bla’. Eigenlijk wil ik gewoon kunnen gaan zitten, niks zeggen, boekje lezen en met en goede coupe naar buiten gaan. Maar op de een of andere manier ontkom je er nooit aan. Wat natuurlijk wel leuk is, is om naar de praat van een ander te luisteren. Hele levensverhalen passeren de revue, want hoewel je naast elkaar in een stoel zit, lijkt niet iedereen zich daar bewust van te zijn.
Zo weet ik alles van mijn buurmeisje op de stoel rechts die in Ijsselstein werkt, maar in Utrecht woont, haar vriend weinig ziet omdat hij Nijenrode doet en 12 uur per dag studeert, dat je op de campus in Breukelen mag blijven slapen, maar dat ze dat eigenlijk nooit doet en dat ze het wel eerder een half jaar zonder hem heeft uitgehouden, dat hij toen in Zuid-Afrika zat en ze dat uiteindelijk wel leuk vond omdat hij haar alle plekken waar hij daar is geweest ook heeft laten zien. Aan het eind was d’r haar klaar en zag je heel goed aan haar dat ze het niet zo heel mooi vond (was het overigens ook niet), maar ja als je net een heel gesprek hebt gehad met je kapper over van alles en nog wat, wordt het lastiger om dan nog eerlijk te zijn.. je wilt de band tenslotte niet verpesten.
De linkerbuurvrouw was net als ik niet heel veel aan de praat, is docent maar waarvan dat weet ik niet, opmerkelijk was wel dat haar klas van vorig jaar nu allemaal in het leger zitten. Vraag me dan ook af op wat voor school zij dan lesgeeft. Verder kwam ze net uit Zweden en werd haar haar nu in die stijl geverfd.
Ik ben in elk geval weer blij met mijn haar en kan er weer twee maandjes tegenaan. 
